شعار یا ایده «برای ایران» در یک سال و چند ماه اخیر، بارها در سطح رسمی و سیاسی کشور مطرح شده است و پژواکی فراتر از پیش یافته است. اگر زمانی سخن گفتن از ایران و میهن، مضمونی ملیگرایانه را بازنمایی میکرد و بیشتر وجه و درونمایه اپوزیسیونی داشت، در یکی دو سال گذشته وجه پوزیسیونی و حاکمیتی آن افزون شده است.
مردم نیازمند اطلاعرسانی حرفهای و سخن گفتن مکرر مسئولین با خود هستند. حمله به صداوسیما نباید مانع از نقد سازنده و عینی از این رسانه شود. فرق این نیاز با نیازهای دیگر در تأثیری است که بر روحیه مثبت مردم دارد و اگر تامین نشود رسانههای دیگری هستند که اخبار دروغ را تولید و منتشر نمایند.
رخدادهای یک سال گذشته ظاهراً به این معنی است که دنیا وارد فضای جدیدی شده است. ۳۳سال پیش دوران دوقطبی غرب و شوروی به پایان رسید. پس از آن، نظریه «پایان تاریخ» شکل گرفت. در نهایت، اتفاقات یک سال گذشته و جنایات آشکار اسرائیل در غزه و اکنون در لبنان تیر خلاصی بود بر وجه اخلاقی این نظریه. جنایاتی که در جهان بیسابقه است و فقط در نظام هیتلری نمونه دارد.
حادثه هفتم اکتبر قدرتهای جهانی را به این واقعیت رساند که بدون حل مسئله فلسطین، خاورمیانه روی آرامش نخواهد دید. این مسئله هم با سرکوب فلسطینیها حل نخواهد شد. همچنان که تاکنون حل نشده است.
گرچه نمیتوان با اطمینان اظهار داشت ولی شاید حمله دو روز پیش آمریکا و متحدان آن به یمن بیش از اینکه برای مقابله با حوثیهای یمن و پاسخی به آنان در حمله به کشتیهای اسرائیلی در دریای سرخ باشد، با هدف تحت تاثیر قرار دادن اخبار دادگاه جنایات جنگی اسرائیل است.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل